د زبور کِتاب

دريم زبور

د حضرت داود یو زبور د هغه وخت په حقله کله چې حضرت داود د خپل زوئ ابی سلوم نه وتښتیدو

د مدد دپاره د سحر دعا

۱اے مالِکه خُدايه څومره ډیر دی دشمنان زما،

څومره ډیر را‎پاڅيدلی دی خلاف زما.

۲ډېر زما په حقله داسې وائی،

”هغه به خُدائ پاک نهٔ بچ کوی.“

۳تۀ خو زما ډال يې چې زما نه ګېرچاپېره يې،

تهٔ زما جلال يې، څوک چې زما سترګې اوچتوی، اے مالِکه خُدايه.

۴کله چې مالِک خُدائ ته په اُوچت آواز ژړا کوم،

خپل مقدس غر نه هغه ما ته جواب راکوی.

۵چې څملمه اُودۀ شمه په حفاظت کښې پاڅم،

ځکه چی زهٔ د مالِک خُدائ د نظر لاندې يم.

۶يره ترې نه نۀ کوم هغوئ کۀ هر څومره ډېر وی

کۀ زۀ په کښې د هرې خوا نه ګېر يم.

۷مالِکه خُدايه پاڅه، خُدایه ما ترې خلاص کړه،

د دشمن مې ژامنې ماتې کړه،

غاښونه د بدعملو مات کړه.

۸خلاصُون د مالِک خُدائ نه راځی.

ستا په خلقو ستا برکت دې همیشه وی.