د ګردان کِتاب

اول باب

۱په دې کِتاب کښې هغه خبرې دى کُومې چې مُوسىٰ ټولو اِسرائيليانو ته وکړې کله چې هغوئ د اُردن سيند نَمرخاتۀ طرف ته په صحرا کښې وُو. هغوئ سُوف ته نزدې د اُردن په مېدان کښې وُو، دا د هغې ښارُونو په مېنځ کښې دے چې د فاران ښار يې يو طرف ته دے اؤ د طوفل، لابن، حصيروت، او د ديذهب ښارونه يې په بل طرف دى. ۲د غرُونو وطن ادوم په لاره د سينا غرۀ نه واخله تر قادِس برنيع پورې د يولسو ورځو مزل دے. ۳د هغوئ د مِصر نه د راوتلو نه څلوېښت کاله پس د يولسمې مياشتې په وړومبۍ ورځ، مُوسىٰ بنى اِسرائيلو ته هغه هر څۀ ووئيل چې مالِک خُدائ هغۀ ته د وئيلو حُکم ورکړے وو. ۴دا د هغې نه وروستو وُو چې مالِک خُدائ د اموريانو بادشاه سيحون له شکست ورکړے وو، چې هغۀ د حسبون په ښار بادشاهى کوله اؤ د بسن بادشاه عوج، چې هغۀ د عستارات اؤ ادرعى په ښارُونو بادشاهى کوله. ۵دا هغه وخت وو کله چې بنى اِسرائيل د اُردن نَمرخاتۀ طرف ته د موآب په علاقه کښې وُو چې د خُدائ پاک په قانُون اؤ حُکمُونو باندې مُوسىٰ هغوئ پوهول شروع کړل. هغۀ ووئيل چې، ۶”کله چې مُونږ د سينا غرۀ سره وُو نو مالِک خُدائ زمُونږ خُدائ پاک مُونږ ته ووئيل چې تاسو د دې غرۀ سره ډېر زيات ايسار شوى يئ. ۷خېمې اُوچتې کړئ اؤ په سفر روان شئ. د اموريانو د غرُونو وطن اؤ ټولو ګېر‌چاپېره علاقو ته لاړ شئ چې د اُردن مېدان، د غرُونو وطن اؤ لاندې علاقې، د صحرا علاقه اؤ د مديتران سيند غاړه په کښې ده. د کنعان وطن ته اؤ د لبنان غرُونو نه اخوا د فرات لوئ سيند پورې لاړ شئ. ۸ګورئ! دا هغه ټوله زمکه ده د کُومې چې ما، مالِک خُدائ، ستاسو پلار‌نيکۀ، اِبراهيم، اِسحاق، يعقُوب اؤ د هغوئ د اولاد سره د ورکولو وعده کړې ده. لاړ شئ اؤ هغه قبضه کړئ.“

د حضرت مُوسىٰ د خلقو د پاره مشران مُقررول

د هِجرت کِتاب ۱۸ :  ۱۳‏-۲۷

۹مُوسىٰ خلقو ته ووئيل، ”کُوم وخت چې مُونږ لا د سينا غرۀ سره وُو، نو ما تاسو ته ووئيل چې زۀ په يواځې ځان ستاسو ذِمه وارى نۀ شم اخستے. ۱۰مالِک خُدائ ستاسو خُدائ پاک تاسو د آسمان د ستورو په شان بې‌شمېره کړى يئ. ۱۱مالِک خُدائ، ستاسو د پلار‌نيکۀ خُدائ پاک دې تاسو يو په زر زيات کړى اؤ هغه دې تاسو دولت مند کړى، لکه څنګه چې هغۀ وعده کړې ده! ۱۲خو زۀ يواځې د لانجو فېصله کولو دا دومره لويه ذِمه وارى څنګه برداشت کړم؟ ۱۳د هرې قبيلې نه يو څو هوښيار، پوهه لرُونکى اؤ تجربه‌کار سړى خوښ کړئ اؤ زۀ به هغوئ په تاسو مشران جوړ کړم. ۱۴اؤ تاسو زما سره متفِق شوئ اؤ ومو وئيل چې دا به ډېر ښۀ کار وشى. ۱۵نو ما هغه هوښيار اؤ تجربه‌کار مشران واخستل چې تاسو د خپلو قبيلو نه خوښ کړى وُو اؤ هغوئ مې ستاسو مشران جوړ کړل. چې څۀ د لسو، څۀ د پنځوسو، څۀ د سوُونو اؤ څۀ د زرګُونو کسانو ذِمه وار وُو. ما ستاسو د قبيلو د پاره نور آفسران هم مُقرر کړل. ۱۶په هغه وخت ما ستاسو قاضيانو له حُکم ورکړو چې ستاسو د خلقو په مېنځ کښې کُومې لانجې راځى نو هغې ته غوږ نيسئ. هره يوه لانجه په اِنصاف سره فېصله کوئ، کۀ د دې لانجې تعلُق صِرف ستاسو خپلو خلقو سره وى يا کۀ په کښې هغه مُسافر هم شريک وى کُوم چې ستاسو سره اوسېږى. ۱۷په فېصلو کښې د چا طرفدارى مۀ کوئ، د هر چا سره يو شان اِنصاف کوئ، دې خبرې ته مۀ ګورئ چې هغه مالدار دے اؤ کۀ غريب. د هيچا نه مۀ يرېږئ، ځکه چې کُومې فېصلې تاسو کوئ هغه د خُدائ پاک د طرف نه وى. کۀ يوه لانجه ستاسو د پاره ډېره مُشکله وى نو ما له يې راوړئ چې زۀ يې هواره کړم. ۱۸هم په هغه وخت ما د هغه نورو ټولو څيزُونو حُکم درکړو چې تاسو يې کوئ.

قادِس برنيع ته د جاسُوسانو لېږل

د شمېر کِتاب ۱۳ :  ۱‏-۳۳

۱۹مُونږ هم هغه شان وکړل چې څنګه مالِک خُدائ زمُونږ خُدائ پاک حُکم راکړے وو. مُونږ د سينا غرۀ نه لاړُو اؤ په هغه لوئ اؤ خطرناک بيابان کښې د اموريانو غرُونو وطن پورې روان وُو. کله چې مُونږ قادِس برنيع ته ورسېدُو، ۲۰نو ما ووئيل چې اوس تاسو د اموريانو د غرُونو وطن ته راغلى يئ، کُوم چې مالِک خُدائ زمُونږ خُدائ پاک، زمُونږ د پلار‌نيکۀ خُدائ پاک مُونږ له راکوى. ګورئ! هغه دا دے. لاړ شئ اؤ هغه قبضه کړئ هم هغه شان لکه څنګه چې هغۀ حُکم کړے دے. يرېږئ مه اؤ مۀ بې‌حوصلې کېږئ. ۲۲خو تاسو ما له راغلئ اؤ ومو وئيل چې د ځان نه مخکښې به سړى ولېږُو چې هغه وطن وګورى اؤ مُونږ ته ووائى چې د ورتلو د پاره کُومه لار ښۀ ده اؤ هلته ښارونه څنګه دى. ۲۳دا خبره په ما ښۀ ولګېده، نو ما د دولسو قبيلو نه يو يو سړے خوښ کړو. ۲۴هغوئ د اسکال مېدان پورې د غرُونو وطن ته د معلُوماتو حاصِلولو د پاره لاړل. ۲۵هغوئ چې هلته کُومه مېوه ومُوندله نو لږه يې ترې نه راوړه اؤ هغوئ ووئيل چې مالِک خُدائ زمُونږ خُدائ پاک چې کُوم وطن مُونږ له راکوى هغه ډېر آباد دے. ۲۶خو تاسو د مالِک خُدائ زمُونږ د خُدائ پاک د حُکم نه سرکشى وکړه اؤ هغه وطن ته وردننه نۀ شوئ. ۲۷تاسو يو بل ته وغورېدئ اؤ ومو وئيل :  مالِک خُدائ زمُونږ نه نفرت کوى. هغۀ مُونږ د مِصر وطن نه صِرف د دې د پاره راوويستلُو چې اموريانو ته مو حواله کړى چې هغوئ مُونږ ووژنى. ۲۸مُونږ هلته ولې لاړ شُو؟ مُونږ يرېږُو. کُوم سړى چې مُونږ هلته لېږلى وُو هغوئ مُونږ ته ووئيل چې د هغه ځائ خلق زمُونږ نه تکړه اؤ لوړ لوړ دى اؤ هغوئ په داسې ښارُونو کښې اوسېږى چې دېوالُونه يې آسمان ته رسېږى. هغوئ هلته دېوان هم وليدل! ۲۹خو ما درته ووئيل چې د هغه خلقو نه مۀ يرېږئ. ۳۰مالِک خُدائ ستاسو خُدائ پاک به ستاسو لارښودنه وکړى اؤ هغه به ستاسو د پاره جنګ کوى، هم هغه شان لکه څنګه چې هغۀ ستاسو په مخکښې په مِصر کښې وکړل ۳۱اؤ په بيابان کښې يې چې څۀ وکړل نو تاسو په خپلو سترګو وليدل چې هغۀ تاسو په حِفاظت سره تر دې ځائ پورې داسې راوستلئ، لکه چې پلار خپل زوئ بوځى. ۳۲خو د دې هرې خبرې باوجُود، تاسو بيا هم په مالِک خُدائ يقين نۀ کوئ، ۳۳هغه همېشه ستاسو نه مخکښې روان وو چې ستاسو د پاره د خېمو لګولو ځائ ولټوى. د ستاسو لار ښودنې د پاره هغه به ستاسو په مخکښې د شپې د اور په ستن کښې اؤ د ورځې د وريځې په ستن کښې روان وو.

د مالِک خُدائ بنى اِسرائيلو له سزا ورکول

د شمېر کِتاب ۱۴ :  ۲۰‏-۴۵

۳۴مالِک خُدائ ستاسو شکايتُونه واؤرېدل اؤ په غُصه شو، نو هغۀ دا قسم وخوړو اؤ وې وئيل، ۳۵ستاسو د دې بد عمله نسل نه يو کس به هم هغه زرخېز وطن ته ورننه نۀ وځى چې د کُوم د ورکولو لوظ ما ستاسو پلار‌نيکۀ سره کړے دے. ۳۶صِرف د يفُنه زوئ کالب به ورننوځى. ځکه چې هغه په ما ايمان لرى اؤ زۀ به هغۀ اؤ د هغۀ اولاد له هغه وطن ورکړم د کُوم چې هغۀ معلُومات حاِصل کړى دى. ۳۷ځکه چې ستاسو په وجه مالِک خُدائ ما ته هم غُصه شو اؤ وې وئيل چې اے مُوسىٰ! تۀ به هم هغه وطن ته ورننه نۀ وځې. ۳۸خو د خپل مددګار، د نون زوئ يشوَع، حوصله مضبُوطه کړه. هغه به اِسرائيليان بوځى چې هغه وطن قبضه کړى. ۳۹بيا مالِک خُدائ مُونږ ټولو ته ووئيل چې ستاسو واړۀ بچى به هغه وطن ته ورننه وځى، چې هغوئ په ښۀ اؤ بد نۀ پوهېږى. هغه ماشُومان چې تاسو ووئيل چې ستاسو دُښمنان به يې ونيسى. زۀ به هغوئ له هغه وطن ورکوم اؤ هغوئ به يې قبضه کوى. ۴۰خو اوس تاسو واپس وګرځئ اؤ بېرته بيابان ته په هغه لار لاړ شئ کُومه چې سُور درياب ته ځى. ۴۱تاسو ووئيل، مُوسىٰ! مُونږ د مالِک خُدائ خِلاف ګُناه کړې ده. خو اوس به مُونږ حمله وکړُو، چې څنګه مالِک خُدائ زمُونږ خُدائ پاک مُونږ ته حُکم کړے دے. بيا ستاسو هر يو کس د جنګ د پاره تيار شو، خيال مو دا وو چې د غرُونو وطن قبضه کول به آسان کار وى. ۴۲خو مالِک خُدائ ما ته ووئيل چې هغوئ له خبردارے ورکړه چې حمله ونۀ کړى، ځکه چې زۀ به د هغوئ مل نۀ يم اؤ دُښمن به هغوئ له شکست ورکړى. ۴۳مالِک خُدائ چې څۀ وئيلى وُو نو هغه ما تاسو ته ووئيل، خو تاسو د هغې ته هيڅ توجو ورنۀ کړه. تاسو د هغۀ خِلاف سرکشى وکړه اؤ د خپل غرُور سره د غرُونو وطن ته روان شوئ. ۴۴نو په هغه غرُونو کښې چې کُوم اموريان اوسېدل هغوئ ستاسو خِلاف لکه د مچو په شان راووتل. هغوئ د حُرمه پورې په تاسو پسې وُو اؤ هلته يې د غرُونو په وطن ادوم کښې شکست درکړو. ۴۵بيا تاسو د مالِک خُدائ په مخکښې وژړل، خو نۀ هغۀ ستاسو فرياد واؤرېدو اؤ نۀ يې درته غوږ ونيوو.

په بيابان کښې ډېره موده پاتې کېدل

۴۶نو د هغې نه پس مُونږ په قادِس کښې ډېر وخت ايسار وُو.