د بادشاهانو اول کِتاب

څلورم باب

د حضرت سليمان آفسران

۱سليمان د ټولو بنى اِسرائيلو بادشاه وو، ۲او دا کسان د هغۀ لوئ آفسران وُو: د صدوق زوئ عزرياه اِمام، ۳د دربار منشيان: د سيسه زامن اليحورف او اخياه، تاريخ ليکُونکى: د اخيلود زوئ يهوسفط، ۴د لښکر مشر: د يهويدع زوئ بناياه، اِمامان: صدوق او ابياتار، ۵د ضِلعې د حُکمرانانو مشر: د ناتن زوئ عزرياه، شاهى مشير: د ناتن زوئ زبود اِمام، ۶د محل مشر: اخيسر، د هغه مزدورانو مشر چې په زور کار ترې نه اخستے شو: د عبدا زوئ ادونرام، ۷سليمان د بنى اِسرائيلو په مُلک کښې دولس سړى د ضِلعې حُکمران مقرر کړل. هغوئ د بادشاه او د هغۀ د کورنۍ او درباريانو دپاره د خوراک بندوبست کولو. هر يو سړے په کال کښې د يوې مياشتې ذِمه وار وو. ۸دا د هغه دولسو آفسرانو او د هغه ضِلعو نومونه دى چې هغوئ د کومو آفسران وُو: بِن حُور: د اِفرائيم د غرونو مُلک، ۹بِن دِقر: د مقص، سعلبيم، بيت شمس، ايلون، بيت حنان، ۱۰بِن حصد: د اربوت او شوکه ښارونو او د حِفر د ټولې علاقې، ۱۱بِن ابينداب چا چې د سليمان لور طافت وادۀ کړې وه: د دور د ټولې علاقې، ۱۲د اخيلود زوئ بعنه: د تعناک، مجدو د ښارونو او بيت شان ته نزدې د ټولې علاقې، ضرتان ښار ته نزدې، د يزرعيل ښار جنوبى برخه او د ابيل محوله او يقمعام ښار پورې، ۱۳بِن جبر: په رامات جلعاد کښې د هغه کلو چې د يائير د ډلې وُو، يائير د منسى اولاد وو، په بسن کښې د ارجوب علاقه، چې ټول شپېتۀ لوئ ښارونه وُو، چې پاخۀ دېوالونه او په دروازو کښې يې د زيړو سيخُونه لرل. ۱۴د عدو زوئ اخينداب: د محنايم د علاقې ۱۵اخيمعض چا چې د سليمان يوه بله لور بِسمت وادۀ کړې وه: د نفتالى علاقې، ۱۶د حوسى زوئ بعنه: د آشر علاقه او د بعلوت ښار، ۱۷د فروح زوئ يهوسفط: د يساکار علاقه، ۱۸د ايله زوئ سِمعى: د بنيامين علاقه، ۱۹د اورى زوئ جابر: د جِلعاد علاقه چې په دې باندې امورى بادشاه سيحون او د بسن بادشاه عوج بادشاهى کړې وه. د دې دولسو نه علاوه په دې ټول مُلک باندې يو حُکمران وو.

د حضرت سليمان خوشحاله او آباده علاقه

۲۰د يهوداه او بنى اِسرائيلو خلق د سمندر په غاړه د شګو په شان بې شمېره وُو، هغوئ خوراک څښاک کولو او خوشحاله وُو. ۲۱د سليمان په بادشاهۍ کښې د فرات سيند نه واخله تر فلستيانو مُلک او د مِصر د حد پولې پورې ټول قومونه شامِل وُو. هغوئ به هغۀ له محصُول ورکولو او چې تر څو ژوندے وو نو د هغۀ خِدمت يې کولو. ۲۲هغوئ سليمان له هره ورځ تقريباً پينځۀ زره کېلو د ښو اوړو او لس زره کېلو خوراک بندوبست کولو، ۲۳لس په غله باندې ساتلى څاروى، شل په څرېدو ساتلى څاروى او سل ګډې، چې ورسره هوسۍ، باره سينګهې، غرڅۍ او څاربۀ چرګان هم وُو. ۲۴سليمان د اِفرات سيند نمرپرېواتۀ طرف ته د تِفسح نه واخله د غزه ښار پورې په ټول مُلک بادشاهى کوله. او هغه د خپلو ټولو ګاونډى مُلکونو سره په آمن کښې وو. ۲۵چې تر کومې پورې هغه ژوندے وو نو د ټول يهوداه او بنى اِسرائيلو خلق په آمن سره اوسېدل، هرې کورنۍ د انګورو باغونه او د اينځرو ونې لرلې. ۲۶سليمان د خپلو جنګى ګاډو د اسونو دپاره څلوېښت زره اخورونه لرل او د خپلو فوجيانو دپاره يې دولس زره اسونه لرل. ۲۷هغه دولسو حُکمرانانو به هر يو په خپله خپله مياشت کښې سليمان بادشاه او د هغۀ ټولو دپاره د خوراک بندوبست کولو چې چا د هغۀ د دسترخوان نه خوراک کولو، هغوئ به د هر څيز داسې بندوبست کولو چې د يو څيز کمے به هم نۀ وو. ۲۸هر يو حُکمران خپله برخه اوربشې او بوس هم هلته لېږل چرته چې ضرورت وو، دا د جنګى ګاډو د اسونو او د نورو اسونو دپاره وُو. ۲۹خُدائ پاک سليمان له لوئ حِکمت، عقل او دومره پوهه ورکړې وه چې د حِساب نه بهر وه. ۳۰سليمان د نَمرخاتۀ د ټولو هوښيارانو او د مِصر د هوښيارو سړو نه زيات هوښيار وو. ۳۱هغه د ټولو خلقو نه زيات هوښيار وو: هغه د ازراحى ايتان، د محول د زامنو هيمان، کل کُول او دردع نه زيات هوښيار وو او د هغۀ مشهُورتيا په ګېرچاپېره ټولو مُلکونو کښې خوره شوه. ۳۲هغۀ درې زره متلونه او يو زر او پينځۀ سندرې جوړې کړې. ۳۳هغۀ د ونو او بوټو په باره کښې خبرې کولې، د لبنان د دِيار نه واخله تر ويلنى پورې چې په دېوالونو باندې کېږى، هغۀ د ځناورو، مارغانو، په خېټه ښوئېدونکو څيزُونو او کبانو په باره کښې خبرې کولې. ۳۴د ټولې دنيا بادشاهان د هغۀ د حِکمت نه خبر شول او خلق يې ورلېږل چې د هغۀ خبرې واورى.